Vasthoudend

In mijn voorbereiding heb ik verschillende boeken gelezen van mensen die deze camino hebben gelopen. Niet alles was geweldig. Maar eentje sprak mij wel aan. Deze pelgrim nam iedere dag een woord en dacht daar dan over na en heeft dat dus in zijn boek geschreven. Ik heb een hele etappe met een Nederlander gelopen en gesproken over vanalles en nog wat. Vanzelf was de ochtend om en waren we in het plaatsje waar we beiden zouden overnachten. Geen zorgen, we hadden ook oog voor onze omgeving. De volgende dag was er 1 woord in het bijzonder in mijn gedachten blijven haken.

Eigenwijs

Ik heb dit vaak naar mijn hoofd geslingerd gekregen, met name door mijn broers. Ja, jullie moeten er nu aan geloven. Stiefkop, op zijn Gronings, zeiden ze dan. Ik was het natuurlijk helemaal niet met ze eens. Moet je altijd je gelijk hebben. Nee dat ook niet. Maar als je toch denkt dat iets zo en zo is dan verdedig je dat toch ? En anders moeten ze mij overtuigen, maar dat volgde dan juist niet. Dit klinkt allemaal negatief maar je kan het ook positief zien. Dat wil ik dan ook doen door het vasthoudend te noemen. En ik heb er echt geen trauma aan overgehouden maar ik denk er wel eens aan dat jullie dit vaak tegen mij hebben gezegd. Het mag hoor.

Ik ben aangekomen in Samos en ik wil jullie nu toch iets van de geschiedenis vertellen. Samos heeft een van de oudste kloosters van de westerse wereld, gesticht in de 5e-6e eeuw. Sinds de 11e eeuw gelden hier de orde-regels van Benedictus. Koning Alfons II is in Samos grootgebracht. Hij heeft tijdens zijn regering er ook voor gezorgd dat de pelgrimsroute zijn bekendheid kreeg. Tijdens de oorlog tegen Napoleon diende het klooster als lazaret, een veldziekenhuis. In 2004 woonden er 17 monniken en 4 nonnen. Ze zijn er nog steeds actief. Ik heb hun site bezocht en daar staat ontzettend veel te lezen over wat ze nu nog doen en wat hen drijft. Ook nu geven zij onderdak aan pelgrims. Het is een imposant gebouw.

Soms kan je op de Camino je eigen eten klaar maken, als het hostel of aulberge een keuken voor algemeen gebruik heeft. Dat doe ik dan ook wel eens en zorg ik dat ik de nodige groentes binnen krijg. En pasta voor de koolhydraten. Heel vaak kies ik voor het pelgrimmenu wat echt niet verkeerd is. Een voorgerecht, hoofdgerecht en ook altijd een dessert. Inclusief een glas wijn, meestal de rode of water. Wel altijd even googletranslate gebruiken om zeker te weten wat je gaat eten en je kan een keus maken. Het is nog nooit tegen gevallen. Soms heel verrassend en krijg daar door weer ideetjes om het thuis ook eens zo klaar te maken. Dus thuisbasis er staat jullie nog wat te wachten.