Nu moet ik mijn kans pakken

Dit zal als het goed is mijn laatste blog zijn voor dat ik hoop aan te komen in Santiago. Ik kan de cathedraal nog niet zien en ruiken. Wat ik wel onderweg ruik is de eucalyptus, heerlijke geur. Beter dan al die koeienpoep wat in de straatjes volop aanwezig is. Echt wel een boerengebied hier en regelmatig lopen de koeien ook op de camino. Ik merk dat mijn hoofd leeg is en ik daardoor veel meer van mijn omgeving opneem. Ik ruik dus vanalles maar hoor ook opeens weer een vliegtuig en het irritante tikken van andermans Nordic walking stokken. Er was nog zo geschreven doe je medepelgrim een plezier en koop ook rubberen doppen voor de harde ondergrond. En ja, ze slijten zo ook de mijne maar je kan ze draaien en dan kan je weer een poosje voort. Of je moet het doen zoals ik een man het zag doen, iedere keer haalde hij zijn rubberen doppen er af als de ondergrond zacht werd. Ook dat is een optie. Had ik niet kunnen bedenken. En als ik mijn bril op heb zie ik ook scherp in de verte. Ik heb hem nu vaak af. Hij beslaat door de warmte en mijn zweten. Het zwart van mijn bril is door het zout wit uitgeslagen. Mijn wenkbrauwen kunnen de hoeveelheid zweet niet meer aan en dan prikt het in mijn ogen.

Evie, jij was benieuwd wie ik een volgende keer weer zou hebben ontmoet. Nou heel verrassend een Nederlandse. Uit den Haag afkomstig. Ik vroeg of ze de drukte was ontvlucht. Nee dat niet echt en het was ook niet een vlucht maar toch was het plotseling bij haar opgekomen om dit te doen. 2 Weken geleden en ze was nu een week aan de gang. Ze loopt dus de verplichte 100 km Ze vroeg aan mij of ik de camino vanuit een religie loop. Zij was namelijk wel wat zoekende naar zingeving in het leven. Kon het niet vinden in de spiritualiteit. Ze was begonnen met het luisteren naar het Nieuwe Testament. En ik vondt dat mooi om te horen dat ze dat deed tijdens het lopen. Ik vertelde haar dat ik een boek aan het lezen was over het volgen van Jezus. Oh, zij ze daar kan ik dan misschien ook wel naar luisteren. Ja als dat had gekunt, maar er is geen luisterboek van. Het was wel een mooie aanvulling geweest en voor haar ook best om te lezen. Ben haar nog een paar keer vluchtig even tegen gekomen, je weet het soms echt niet en zie je iemand weer opeens. Dat is nu al regelmatig gebeurd.

Ik kwam in mijn aulberge aan na een mooie afwisselende wandeldag. Ik had gereserveerd omdat dat verstandig is op dit deel van de camino. Vriendelijk werd ik ontvangen en ze wilde mij iets voorleggen. Er zou een hele grote groep jongeren komen en ja die zijn nog al nadrukkelijk aanwezig. Ze wilde mij de slaapzaal even laten zien en dan mocht ik beslissen of ik het ergens anders ging proberen of bleef. Ja ergens anders, waar ? zo vroeg was het niet meer. Ik besloot te blijven en ging samen met Gisela uit Kassel achter het gordijn slapen. Wie weet zijn ze wel zo erg moe en er is toch ook leiding bij ? Weet je wat ik nog eens op Google opgezocht had en er niets van geloofde ? Dit was mijn kans ! ik ga een interview houden. Bij de receptie heb ik 3 A4tjes gevraagd en ben aan het pennen gegaan. Eerst mij zelf voorgesteld en ook dat ik een blog schrijf en waar ze dat kunnen vinden. Toen hoorde ik dat er al een docent aanwezig was en heb het eerst aan haar gevraagd of ik een leerling mocht bevragen. Ze las mijn 9 vragen en dat was goed. Met een halfuur zouden ze er kunnen zijn. Maar ja dan zijn ze vast moe en moet er nog gegeten worden en hun slaapplekje in orde maken. De docent dacht er anders over en kwam al met een leerling naar mij toe en we gingen aan de keukentafel zitten. Ik zal hier in het kort de vragen en antwoorden opschrijven.

Vertel mij wie je bent. - Gloria is 14 jaar en woont in dorpje dichtbij Sevilla.

Waarom loop je de Camino - ze wil tijd met haar frienden door maken en wil verschillende plaatsen bezoeken.

Wat vindt je mooi, fijn op de Camino - dat er veel mensen zijn op de Camino en ze vindt de natuur amazing.

Hou je van wandelen of eigenlijk helemaal niet. - het verschilt per dag het naar boven wandelen valt haar zwaar.

Heb je andere culturen ontmoet. - samen met haar vriendin, die ook aanschuift en Elena heet, heeft ze gesproken met mensen uit Italië en uit Engeland.

Slapen jullie altijd in aulberge of hostels en wie kookt er. - ja daar slapen ze altijd, soms kookt de mevrouw die alles organiseerd en soms de docenten. Maar af en toe ook in een restaurant.

Wat doen jullie in de avond, is er een programma en zo ja wat. - We kunnen doen wat we willen. Tot 9 uur savonds mogen ze de stad bezoeken.

Is het lopen van de Camino voor jou ook een inspiratie om te denken wie God is en Zijn Zoon. - Ja zij denkt daar ook over, Hij wil dat we deze camino lopen en dat we daar moeite voor moeten doen, soms doet het pijn.

Wat ga je doen als je in Santiago aan komt. - Souvenirs kopen en iedereen een hug geven en ze gaat de mis bijwonen, en dat zal bijzonder zijn.

Alles ging in het Engels en dit meisje wilde het nog veel beter leren. Ze deed het al heel erg goed. Ik zei dat ze dan de hele camino of een andere, moet lopen want ik leer ook nog iedere dag meer engels.

De volgende dag heb ik ze nog 2 keer ontmoet en ze liepen er goed over heen.

Er is mij gevraagd om nog een keer de doneeractie te noemen, dat doe ik natuurlijk bij deze. www.doneeractie.nl neeltje aan de wandel

De teller staat op 3400, -

Goed weekend en tot in Santiago!